Thursday, 19 October 2017

Strand & zwembad

Koeweit heeft een warm klimaat. In de zomer is het héél erg warm, ver boven 40 graden Celcius. Nu in oktober wordt het beter, maar het is nog steeds rond de 35 graden. Het is dan heerlijk toeven bij het zwembad of op het strand. De westerse mensen in het hotel doen dat dan ook. De lokale bevolking niet. Dat voelt soms wat ongemakkelijk. Westerse mensen in zwembroek en bikini zonnend op een bedje, terwijl de lokale bevolking een wandelingetje maakt langs het zwembad en over het strand in hun chador, bij de vrouwen zijn soms alleen de ogen maar zichtbaar.  East meets west!




Wednesday, 18 October 2017

De Grote Moskee van Koeweit

De Grand Mosque is de grootste moskee van Koeweit. De achtste grootste moskee ter wereld. In de gebedsruimte is plek voor 10.000 mannen, terwijl in een andere zaal nog eens 1.000 vrouwen kunnen bidden. De moskee is gebouwd tussen 1979 en 1986 en bekend om zijn Islamitische archtectuur. De koepel in het midden is 43 meter hoog. De decoratieve kalligrafie en tegels zijn in Andalusische stijl. Aan het plafond hangen enorme kroonluchters. Ik laat me op goed geluk met de taxi afzetten door mr Hameed voor de moskee in de hoop dat er een rondleiding zal zijn en ik heb geluk. Ik krijg een zwarte abaja aan. Er zijn nog drie andere Nederlanders en twee Taise meisjes. We worden rondgeleid door een aardige Koeweitse dame die erg gastvrij is en ons veel vertelt. Na afloop is er drinken en koekjes.


 



Tuesday, 17 October 2017

Souk Al-Mubarakiya




 


De watertorens van Koeweit stad

Deze drie watertorens die een eye-catcher zijn langs de Arabische Golf, zijn ontworpen door twee Zweedse archtecten. De torens zijn geopend in 1979. Tijdens de eerste golfoorlog, begin jaren negentig, zijn ze zwaar beschadigd geraakt door het Iraakse leger. Moderne architectuur is verweven met traditioneel islamitisch design. De bovenste bol van de grootste toren (187m) heeft een draaiend observatiedek (123m). Elk half uur draait het dek 360 graden. De middelste toren (147m) bevat een miljoen liter drinkwater. De derde toren levert electriciteit voor een deel van de stad.


 



Wednesday, 9 August 2017

De KGB in Riga

In Riga vind je het grote gebouw waarin vroeger de KGB het hoofdkwartier had van 1940 tot 1991. Aan de buitenkant een mooie gebouw, gebouwd aan het begin van de 21e eeuw, aan de binnenkant jarenlang een vreselijke plek voor de mensen achter het IJzeren Gordijn. Sinds 2014 is hier een museum gevestigd, zodat de nieuwe generatie niet zal vergeten wat hier voor afschuwelijks is gebeurd. We krijgen een rondleiding van een Letse gids die veel weet te vertellen.
De politieke gevangenen werden opgehaald van huis, hen werd verweten dat ze tegen het regiem waren, westers georiënteerd waren. Ze werden ondervraagd, gemarteld, vernederd, totdat ze bereid waren een schuldbekentenis te ondertekenen. Daarna konden er drie dingen gebeuren. Ze werden gefusilleerd, naar een strafkamp in Siberië gestuurd of ze konden lid worden van de KGB en anderen verraden. En wat doe je als je in doodsangst verkeert?
De rondleiding gaat door een klein deel van het gebouw.

 

De gevangenen kwamen eerst bij de administratie terecht (foto links). De gegevens werden genoteerd en ze moesten zich helemaal uitkleden. Alle persoonlijke dingen, zoals sieraden werden afgenomen en opgeborgen in de ladenkast, de kleding werd gecontroleerd op scherpe voorwerpen, daarna mochten ze zich weer aankleden. Op de foto rechts zie je het verhoorkamertje.



In de gang lag rood tapijt. Dit omdat dat geluiddempend werkt, maar ook omdat bloedvlekken dan minder opvallen. De gevangenen mochten overdag niet slapen, er was vierentwintig uur per dag licht aan en de verwarming stond heel hoog, zodat het veel te warm was. In de hoek stond een emmer die als toilet werd gebruikt. Er werden heel veel gevangenen bij elkaar in een kleine ruimte gezet, tot wel veertig. Het werd je bijna onmogelijk gemaakt om te slapen. De verhoren vonden altijd 's nachts plaats.

In principe mochten de gevangenen elke dat 20 minuten luchten. Het idee erachter was om ze te breken, als ze de lucht zouden zien, een vogel misschien, geluiden uit de stad zouden horen, zouden ze gaan verlangen naar de vrijheid en hun bekentenis ondertekenen. De regel was: we gaan allemaal luchten. In het geval er iemand te ziek was, mocht de rest ook niet. 

In de beginjaren werden de gevangenen hier aan de Brivibas iela ook gefussilleerd, maar in de latere jaren werden ze daar voor overgebracht naar Moskou. 


Dit is het wachtkamertje bij de intree. Hier kwamen de gevangenen niet binnen, maar hier kwamen wel familieleden naartoe om te vragen naar hun geliefden. 

De Nato heeft een filmpje op haar website staan over dit onderwerp. 




Tuesday, 8 August 2017

Art Nouveau in Riga

Riga staat bekend om de prachtige art nouveau, oftewel Jugendstil archtectuur. De stad groeide explosief aan het begin van de 20e eeuw toen de art nouveau op zijn hoogtepunt was. De Letse hoofdstad profiteerde door zijn ligging van de opbloeiende handel tussen Rusland en West-Europa en groeide in rap tempo uit tot een moderne metropool. Wel veertig procent van de gebouwen in het centrum zijn gebouwd in jugendstil. Ik loop hier dan ook voortdurend rond met mijn ogen omhoog gericht. Het is werkelijk prachtig. Mede hierdoor staat het cenrum van Riga op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.








In één van de huizen is nu een museum gevestigd. Het huis is van binnen helemaal ingericht in de art nouveau stijl. Tot in de puntjes!
 

Het trappenhuis is geweldig, ook helemaal in stijl.




Monday, 7 August 2017

Van Tallinn naar Riga

Vandaag ben ik onder leiding van gids Martin met een internationaal gezelschap van Tallinn (Estaland) naar Riga (Letland) gereden. Een tocht die je normaal in vier uur kunt rijden, maar waar we twaalf uur over hebben gedaan, omdat Martin ons allerlei bezienswaardigheden onderweg liet zien. Martin weet erg veel en vertelt alles met de nodige humor.
Onze eerste stop is in Viljandi waar we de restanten van een oude burcht bekijken.

 


We rijden verder, eerst naar de Helme Sandstone caves (Letland). en daarna naar de Sandy cliffs of Sietnizis in het Nationaal Park van Letland. Het zandsteen is zó zacht dat je er heel makkelijk in kunt kerven, wat dan ook veel mensen doen. 

 

We rijden verder naar het dorp Cesis, waar we de Johanneskerk, gebouwd in de dertiende eeuw vinden.  Uit dezelfde tijd stammen ook nog de resten van een kasteel. Opvallend is dat alle bezienswaardigheden die we onderweg aandoen vrij toegankelijk zijn en nergens entree wordt gevraagd. 

 


 

Onze laatste stop is bij een bobsleebaan. In de zomer, als er geen sneeuw is, wordt hij gebruikt door mensen op rollerskates. Doodeng, ze gaan als een dolle naar beneden.

 


Sunday, 6 August 2017

Gebouwen van Tallinn


Alexander Nevsky Kathedraal

Het Raadhuis

Links: De Nederlandse ambassade, herkenbaar aan de leeuwen