Warappakreek

In het weekend heb ik tijd om wat meer van Suriname te zien. Gisteren ben ik meegeweest met een tour naar de Warappakreek. We zijn vertrokken vanaf hotel Krasnapolski in Paramaribo. In het district Meerzorg zijn we op een tentboot gestapt die ons via de Commewijnerivier naar Plantage Bakkie bracht. Bij Bas en Marsha hebben we heerlijk geluncht. We hebben een wandeling gemaakt over het terrein waar veel bijzondere planten en bomen staan. In het water spotten we een kaaiman. Er is ook een klein museumpje. Een aantal voorwerpen ontbreken omdat ze op dit moment in Nederland zijn op de grote tentoonstelling over Suriname in Amsterdam.  Vervolgens zijn we de Warappikreek op gaan varen. De doortocht was af en toe moeilijk, maar met behulp van een kapmes en een motorzaag is dat wel gelukt. De kreek mondt uit in open zee. Op de terugweg hebben we een prachtige zonsondergang gezien.

 

 

 

Oud en vervallen

Fort Zeelandia

Fort Zeelandia is een historische plek in Paramaribo. Het was ooit een Nederlands fort en moest Suriname beveiligen tegen buitenlandse aanvallen. Tegenwoordig is het een museum. Tijdens een rondleiding krijgen we uitgebreid de geschiedenis te horen.

 

Dit is ook de plek waar op 8 december 1982 de decembermoorden plaats vonden. Vijftien vooraanstaande mensen werden gemarteld en vermoord onder het militaire regiem van Desi Bouterse.  Hij is nu de huidige minister-president van Suriname.

Net buiten het fort, aan de oever van de Surinamerivier, staat het standbeeld van koningin Wilhelmina. Het beeld stond eerder op het Gouvernementsplein, het huidige Onafhankelijkheidsplein, waar het in 1923, op Koninginnedag, werd onthuld.

Na de Surinaamse onafhankelijkheid in 1975, werd het beeld verplaatst.
Naast het ford staan enkele mooie officierswoningen, opgetrokken uit hout. Zij vormen een contrast met de stenen massa van het ford.

Presidentieel paleis van de Republiek Suriname

Het presidentieel paleis van Suriname staat aan het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Dit plein is eigenlijk een groot grasveld.

In 1975 heeft Suriname zijn onafhankelijkheid gekregen. Voor die tijd resideerde de Nederlandse gouverneur in dit gebouw. Het gebouw wordt nu gebruikt voor officiële ontvangsten.

Aapjes op Langkawi

Op Langkawi zijn apen heel gewoon. Je ziet ze soms de straat oversteken. Ze lopen rond bij toeristische attracties om te proberen iets lekkers buit te maken. En ze leven in groten getale in de mangrove. Zelf hou ik graag een beetje afstand.

Langkawi kabelbaan en luchtbrug

De Langkawi Cable car is de steilste kabelbaan ter wereld. Via een tussenstation gaat hij naar de top alwaar een 700 meter brug is gebouwd tussen twee bergtoppen. Dit is dé toeristische attractie op Langkawi. De kaartjes kunnen vooraf online besteld worden. Dat had ik al gedaan in Nederland.
We hadden ontzettend geluk met het weer. Ondanks slechte weersvoorspellingen was het een heldere zonnige dag. We waren mooi op tijd in de ochtend, je kiest een tijdslot, en dat scheelt. Na ons werd het steeds drukker. Als je een wat duurder kaartje koopt, hoef je niet in de rij te staan.

Langkawi

Martien was al voor zijn werk in Kuala Lumpur. Daar ben ik gisteren ook naartoe gevlogen en op de luchthaven van KL hebben we elkaar ontmoet en zijn we samen naar het eiland  Langkawi gevlogen.
We hebben een mooi hotel en een kamer met uitzicht op de jachthaven.

De Kelpies

Sinds 2014 zijn in Falkirk de Kelpies te zien. Kelpies zijn watergeesten uit de Schotse mythologie. Ze nemen meestal de vorm aan van paarden. Ze lokken mensen diep het water in om ze daarna te verslinden. De Schotse kunstenaar Andy Scott heeft ze bedacht. Ze zijn opgebouwd uit kleine panelen. De paarden met een hoogte van 30 meter zijn al van ver te zien. Het kunstwerk is bedoeld als opsteker voor het toerisme in de regio. Op korte afstand van de Kelpies is het Falkirk Wheel, waar ik jaren geleden al eens was geweest.

Connel Bridge

Vanuit Oban nemen we de A828 in de richting van Fort William. Onderweg passeren we de indrukwekkende Connel Bridge. De brug overspant het smalste deel van Loch Etive. De brug, gemaakt van 2600 ton staal, is gebouwd in 1903. Oorspronkelijk was de brug alleen bedoeld voor treinverkeer. In 1904 kwam daar een rijstrook voor auto's bij, maar het geheel was zó smal dat een trein en een auto niet tegelijkertijd de brug mochten passeren. Automobilisten moesten tol betalen. In 1966 zijn de rails weggehaald en  sindsdien wordt de brug alleen nog gebruikt voor auto's en voetgangers. De tolheffing is destijds ook afgeschaft. Aan weerszijden van de brug staat een stoplicht, het verkeer van beide oevers kan niet tegelijkertijd naar de overkant, omdat de brug daarvoor te smal is.

 

 

Mooie vergezichten vanaf de brug op Loch Etive.

Oban Inn

Midden in Oban ligt de pub Oban Inn. Een leuke pub om iets te drinken, maar ook om een hapje te eten. Het is er gezellig druk en een oudere man begint spontaan op zijn viool te spelen: Schotse vrolijke folklore muziek. Later komt er ook nog een mandoline te voorschijn waar hij bij gaat zingen.